EQ လား IQ လား

လူတစ္ေယာက္၏ ေအာင္ျမင္မႈရရန္အတြက္လုိအပ္ခ်က္မွာ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္(IQ) မဟုတ္။ ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္း(IQ)ျဖစ္ေၾကာင္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဟားဗတ္တကၠသုိလ္မွ စိတ္ပညာ႐ွင္ နီးယဲလ္ဂုိးလ္မန္းက ေဖာ္ထုတ္ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သူသည္ ဆယ္ႏွစ္အတြင္း အလုပ္သမား တစ္ေထာင္ခန္႔ကုိ သုေတသနျပဳ ေလ့လာေတြ႕႐ွိမႈအရ (IQ)ေၾကာင့္ေအာင္ျမင္သူ ၂၅%၊ (EQ)ေၾကာင့္ေအာင္ျမင္သူ ၇၅% ႐ွိေၾကာင္း ေတြ႕႐ွိခဲ့သည္။

ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္ေကာင္းေသာ ဘြဲ႕ရပညာတတ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးတစ္ေယာက္သည္ ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္း ည့ံဖ်င္းသျဖင့္ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ေအာင္ျမင္မႈမရ၊ အလုပ္မွ ထြက္ခဲ့ရေလၿပီ။ ထုိအလုပ္ကုိ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ၿပီး ဘြဲ႕မရေသာ္လည္း ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္းျမင့္သည့္ အုပ္္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက အုပ္ခ်ဳပ္လုပ္ကိုင္သည့္အခါ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္႐ုံမက ထုိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးသည္ လုပ္ငန္းတြင္ ႐ွယ္ယာ၀င္တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ခဲ့ရေၾကာင္း နီးယဲလ္ဂုိးလ္မန္းသုေတသနျပဳရာ၌ ေတြ႕႐ွိခဲ့ရသည္။

(EQ)ႏွလုံးရည္ျပကိန္း (Emotional Quotient)သည္ အက်င့္စာရိတၱႏွင္ စိတ္ေနသေဘာ သဘာ၀၏ အရည္အေသြးပင္ျဖစ္သည္။ ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္း (EQ)ျမင့္သူသည္ -
(၁) ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အကဲျဖတ္သိႏိုင္ျခင္း (Self Evaluation)
(၂) ႐ုတ္တရက္ေပၚေပါက္လာေသာ စိတ္လႈံ႕ေဆာ္မႈကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္း (Impulse Control)
(၃) ကုိယ့္သိကၡာကုိယ္ေစာင့္ျခင္း (Self Oiscupline)
(၄) တစ္ဖက္သားအေပၚ စာနာေထာက္ထားငဲ့ညာႏိုင္စြမ္း႐ွိျခင္း (Compassion)
(၅) တစ္ဖက္သား၏ေကာင္းေသာလုပ္ရပ္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ခ်ီးက်ဴးႏိုင္စြမ္း႐ွိျခင္း (Praise)
(၆) မွန္ကန္ေကာင္းမြန္စြာ ေတြးေခၚစဥ္းစားႏိုင္ျခင္း (Positive Thinking) ……………………… စသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ျပည့္စုံသူျဖစ္သည္။ ထုိသူသည္ (EQ)ကုိ မိဘႏွစ္ပါးထံမွ အေမြဆက္ခံရ႐ွိႏိုင္သည္။ ႏွလုံးရည္အဆင့္ျမင့္ေသာ မိဘမ်ားမွ ေပါက္ဖြားလာသူသည္ အလုိအေလ်ာက္ ႏွလုံးရည္ျမင့္သူျဖစ္လာၿပီး ႏွလုံးရည္အဆင့္နိမ့္ေသာမိဘမွ ေပါက္ဖြားလာသူမွာ ႏွလုံးရည္အဆင့္နိမ့္သူသာ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ သည္ေနရာနွင္ မိေကာင္းဖခင္သားသမီးဆုိသည့္စကားရပ္၏ ေလးနက္မႈကုိ သိျမင္ႏိုင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။ မိဘေကာင္းလွ်င္ သားသမီးေကာင္းမည္၊ မိဘဆုိးလွ်င္ သားသမီးလည္းဆုိးမည္ဆုိသည့္ အဓိပၸါယ္သေဘာပင္ျဖစ္သည္။

ႏွလုံးရည္အဆင့္ကုိ မိဘထံမွရသျဖင့္ ဆုိးေသာမိဘမွ ေပါက္ဖြားလာေသာသူသည္ သားစဥ္ေျမးဆက္ဆုိးၿပီး ေအာင္ျမင္မႈမရ၊ ဘ၀ခရီးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး နလံမထူႏိုင္ျဖစ္ေနလွ်င္ သဘာ၀ႀကီးကုိ တရားပါ့မလားဟု ေမးစရာေပၚလာႏိုင္ပါသည္။ ထုိေမးခြန္းအတြက္ အေျဖ႐ွိပါသည္။ အေျဖက ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္းျမင့္မားလာေစရန္ ျပဳျပင္ယူ၍ရသည္ဆုိျခင္းပင္ျဖစ္၏။

ႏွလုံးရည္အဆင့္ကုိ မိဘထံမွရသလုိ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္မွာလည္း မိဘမ်ားထံမွ ထက္၀က္ရေၾကာင္းတင္ျပလုိပါေသးသည္။ စိတ္ပညာ႐ွင္ ပါေမာကၡႀကီး၏ သုေတသနျပဳခ်က္အရ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္ ၅၀% မွာ မိဘမ်ားထံမွရ႐ွိသည္။ ထုိသုိ႔ရ႐ွိျခင္းသည္ အတုိးအေလ်ာ့မ႐ွိ။ ေျပာင္းလဲျခင္းမ႐ွိေပ။ က်န္ေသာ ၅၀%ကုိ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ မိမိအား ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ေပးသူ (ဆရာ၊ ဆရာမ)မ်ားထံမွရသည္။ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ္ေသာပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေနထိုင္ႀကီးျပင္းခဲ့သူ၊ ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ေသာ ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ေပးသူတုိ႔လက္တြင္ ႀကီးျပင္းခဲ့သူသည္ က်န္ ၅၀%မွာ အဆင့္နိမ့္တတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆုိလုိရင္းမွာ ပထမ ၅၀% (မိဘမ်းာထံမွရ)သည္ ေျပာင္းလဲမႈ မ႐ွိႏိုင္ေသာ္လည္း က်န္ ဒုတိယ ၅၀%သည္ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ျပဳျပင္ထိန္းေက်ာင္းေပးသူမ်ားအေပၚ လိုက္ၿပီး ဉာဏ္ရည္အနိမ့္အျမင့္ ေျပာင္းလဲမႈ႐ွိတတ္ေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။

ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္ ႏွလုံးရည္အဆင့္တုိ႔တြင္ ႏွလုံးရည္အဆင့္က အဓိကက်ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာဆုိျခင္းအေပၚ ဉာဏ္ရည္အဆင့္႐ွိရန္မလုိဟု မယူဆ ေစလုိပါ။ လူတစ္ေယာက္သည္ ဉာဏ္ရည္အဆင့္ေကာင္းၿပီး၊ ႏွလုံးရည္အဆင့္အတန္းပါေကာင္းလွ်င္ ထိပ္ဆုံးေရာက္ဖုိ႔ ေသခ်ာပါသည္။ ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ၿပီး ႏွလုံးရည္အဆင့္ေကာင္းလွ်င္လည္း ထိပ္ဆုံးသုိ႔ ေရာက္ႏိုင္ပါသည္။ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္သာေကာင္းၿပီး ႏွလုံးရည္မေကာင္းလွ်င္ အဆင့္အတန္းတစ္ခုကုိ ရ႐ွိႏိုင္ေသာ္လည္း ထိပ္ဆုံးသုိ႔ မေရာက္ႏိုင္၊ ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္မျဖစ္ႏိုင္ပါ။

ႏွလုံးရည္ေကာင္းေသာ ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္ျဖစ္ရန္ မိဘႏွစ္ပါးက မေပးခဲ့လွ်င္ မိမိဘာသာ မိမိတည္ေဆာက္ယူရပါမည္။ ထုိသုိ႔တည္ေဆာက္ရန္ လိုအပ္သည့္အခ်က္မ်ားကုိ တင္ျပပါမည္။ ႏွလုံးရည္အဆင့္ေျပာင္းလဲရန္အတြက္ …………….
(၁) အေျခအေနကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္အကဲျဖတ္ပါ။
(၂) မွန္ကန္စြာသိျခင္းျဖင့္ ဘ၀င္ျမင့္ျခင္း၊ သိမ္ငယ္ျခင္းတုိ႔ကုိ ေ႐ွာင္႐ွားရမည္။ မိမိစိတ္ကုိ အစြန္းတစ္ဘက္သုိ႔ မေရာက္ပါေစႏွင့္။
(၃) စိတ္ခံစားခ်က္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ပါ။ ၀မ္းနည္းလြယ္၊ ေဒါသျဖစ္လြယ္ မ႐ွိပါေစႏွင့္။
(၄) ျပႆနာတစ္ရပ္ကုိ ေျဖ႐ွင္းရာတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစိတ္ေမြးပါ။ စိတ္ကုိတည္ၿငိမ္ေအာင္ထားပါ။
(၅) ကိုယ္ခ်င္းစာတရား႐ွိပါ။ အမ်ား၏ ခ်စ္ခင္မႈရ႐ွိေစရန္ အေပးအယူမွ်တစြာ ေနတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ပါ။
(၆) စည္းကမ္းသတ္မွတ္ပါ။ အလုပ္အကိုင္ အႀကံအစည္တစ္ခုကုိ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္ပါ။ အခ်ိန္ေ႔႐ႊဆိုင္းျခင္းမျပဳဘဲ သတ္မွတ္ခ်ိန္တြင္ ၿပီးစီးေအာင္လုပ္ပါ။
(၇) အျပဳစိတ္ထားပါ။ အေကာင္းဘက္က ေတြးေခၚစဥ္းစား အေကာင္းျမင္စိတ္ထားပါ။
(၈) တစ္ဖက္သားကုိ အဓိပၸါယ္႐ွိစြာ ခ်ီးက်ဴးပါ။
(၉) သိကၡာ႐ွိျခင္း၏အဓိပၸါယ္ကုိသိပါ။ သိကၡာ႐ွိစြာေနထိုင္တတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ေဖာ္ျပပါအခ်က္မ်ားအနက္ သင့္တြင္ ဘာေတြ႐ွိၿပီး ဘာေတြခ်ဳိ႕ယြင္းေနသည္ကုိ ေ၀ဖန္ အကဲျဖတ္ပါ။ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ားျပည့္စုံလာေအာင္ႀကိဳးစားပါ။ သင္သည္ ႏွလုံးရည္အဆင့္႐ွိသူ တစ္ေယာက္ဘ၀သုိ႔ ေရာက္လာပါလိမ့္မည္။ သင္သည္ ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္ဘ၀သုိ႔ ေရာက္လာႏိုင္သလုိ သင္၏ သားစဥ္ေျမးဆက္တုိ႔လည္း ေ႐ႊလက္ပိုင္႐ွင္ဘ၀သုိ႔ ေရာက္ေအာင္ အေမြေပးႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ မိဘထံမွအေမြရေသာ ႏွလုံးရည္အဆင့္ကုိ ျမင့္မားႀက့ံခိုင္လာေစရန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၿပီး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ၍ရသလုိ မိမိ၏အျပဳအမူအေနအထိုင္ေၾကာင့္ အေမြရထားေသာ ႏွလုံးရည္အဆင့္ ပ်က္စီးသြားႏိုင္သည္ကုိလည္း သတိျပဳေစခ်င္သည္။

လူတစ္ေယာက္ကုိ ေကာင္းေအာင္ျပဳျပင္ႏိုင္သူသည္ ထုိသူကုိယ္တိုင္ျဖစ္သလုိ ဆုိးေအာင္ တြန္းပုိ႔ႏိုင္သူမွာလည္းထုိသူပင္ျဖစ္သည္။ သင္သည္ ဦးေႏွာက္ဉာဏ္ရည္အဆင့္နိမ့္ေသာ္လည္း ႏွလုံးရည္အဆင့္ျမင့္သူျဖစ္ခဲ့လွ်င္ သင့္ထံမွ အေမြမရႏိုင္ေသာ ဉာဏ္ရည္အဆင့္သုိ႔ သားသမီးမ်ား ရ႐ွိႏိုင္ေစရန္ေကာင္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္၌ေနပါေစ။ ေကာင္းေသာ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းသူႏွင့္ ေတြ႕ပါေစ။ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ဉာဏ္ရည္အဆင့္႐ွိၿပီး ႏွလုံးရည္အဆင့္ပါ႐ွိလွ်င္ အေကာင္းဆုံးဟု ကၽြန္ေတာ္ ဆုိခ်င္ပါသည္။

"ေကာင္းထက္"၏ ေ႐ႊခင္းလမ္းကုိေလွ်ာက္မလား၊ ေငြခင္းလမ္းကုိေလွ်ာက္မလား စာအုပ္မွ။

×××××××××××
-ေရႊေအာင္

က်ဳပ္ဗ်

က်ဳပ္စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ တာ၀န္ယူလိုစိတ္တဲ့။ ဒါကိုစဥ္းစားေတာ့ တာ၀န္ဆိုတာဘာလဲ။ တာ၀န္ဆိုတာ ေသျခာမသိရင္တာ၀န္ယူလိုစိတ္ဆိုတာသိေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ တာ၀န္ဆိုေတာ့ က်ဳပ္ဘာကိုေျပးျမင္သလဲ
ဆိုရင္ေရႊျပည္ႀကီးကတကၠသီလာအေပါက္၀မွာရပ္ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေလးေတြကိုေျပးျမင္တယ္ဗ်။ သိဘူးေလဗ်ာ။ သူတို႔လက္ေမာင္းမွာတာ၀န္ဆိုတဲ့လက္ပတ္အနီေရာင္ေလးေတြပတ္ထားမဟုတ္လားဗ်။ ေဟာေနာက္တစ္မ်ဳိးက ဘုရားပြဲေစ်းတန္းေလးမွာ တာ၀န္လက္ပတ္ေလး၀တ္ၿပီးေရာက္ေရာက္..ေရာက္ေရာက္
ေလ်ာက္သြားေနတဲ့ အေရာင္စံု(မ်ားလြန္းလို႔နာမည္မရြတ္ႏိုင္ပါ)လူေတြ။

ဒီလူေတြဟာတာ၀န္လက္ပတ္ေတြ၀တ္ထားလို႔ တာ၀န္ရွိသူေတြလား။ သူတို႔မွာတာ၀န္ရွိတယ္လို႔ယူဆ သလို တာ၀န္ယူလိုစိတ္အမွန္ရွိသလား။ စဥ္းစားၾကည့္တာပါ။ က်ဳပ္တို႔ေတြ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ေတြ႔ေနရတာက တာ၀န္ရွိ ိသူေတြ။ တာ၀န္ယူလိုသူေတြမဟုတ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။နည္းနည္းေတာ့ရႈပ္ေန ၿပီ။ ဒီေရႊေအာင္ဆိုတဲ့ေကာင္ ဟာေလဘာေတြေျပာေနမွန္းကိုမသိဘူးလို႔ထင္မယ္။ ဟုတ္တယ္ဗ် အမွန္ေတာ့က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္လ ဲသိပ္မရွင္း သလိုျဖစ္ေနလို႔ဒီစာေလးခ်ေရးၾကည့္တာဗ်။ သိသူေတြရဲ႕အႀကံဥာဏ္ေလးဘာေလးမ်ားရေလမလားလို႔။ ဦးေႏွာက္ေဖာက္စားျခင္းဆိုလား။ ျပဳတ္စားျခင္းဆို လားသိပါဘူးဗ်ာ။ ထားလိုက္ေတာ့။ ရွိေစ။

လူေတြဟာ(က်ဳပ္အပါအ၀င္)တာ၀န္ရွိသူေနရာမွာေနရရင္သိပ္ဘ၀င္ခိုက္တာေပါ့။ မင္းကြာ အသုဘမွာ
လွည္းဆြဲ တဲ့ေနရာမွာႀကီးၾကပ္လိုက္ကြာဆိုရင္ေတာင္ငါေနရာရၿပီဆိုၿပီးေပ်ာ္တဲ့အမ်ဳိးမဟုတ္လားဗ်။ :D …အသုဘလွည္းႀကီးတြန္းတာေတာ့ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူးေလ။ ေဟာလမ္းမွာလွည္းျပႆနာတက္ ၿပီဆိုလို႔ကေတာ့ဟိုလူမူးေနလို႔၊ ဒီလူကေတာ့ေကာင္းေကာင္းမတြန္းလို႔ ဆင္ေျခဆင့္လက္ဆင့္နားရြက္ေတြ ကေပၚလာၿပီ။ ဒါငါမဟုတ္ဘူး ငါကသူေသာက္လာမယ္မွမထင္တာ၊ ဟိုတစ္ေယာက္ကလဲ ေကာင္းေကာင္း
မတြန္းတတ္မွန္းငါမွမသိတာ။ ေရာခက္ပါေရာလား။ ဒီလိုဒီလိုအေရွာင္အတိမ္းဂ်စ္ပစီဂ်ိမ္းလုပ္ၾကပါေရာလား။ တခါသားမွာေဟာလီး၀ုဒ္က ကေလးမ(နာမည္ေတာ့မေရးေတာ့ဘူး သူေလး သိကၡာအတြက္)ကိုယ္ေလးလက္၀န္ရွိပါေရာလား( မရိုေသ့စကား) ။ က်ဳပ္ငေရႊေအာင္လဲ က်ဳပ္ႏွင့္ ကေလးမမည္သို႔မွမပတ္သတ္ေၾကာင္းျငင္းခ်က္ ထုတ္ခဲ့တာကလား။ က်ဳပ္လဲဒီလိုပဲဗ်။ တာ၀န္ေရွာင္ ခ်င္တာမ်ားေျပာပါတယ္။ ကိုယ္အထုတ္ကိုယ္ေျဖခ် လိုက္ တာ။ ဟိဟိ။

က်ဳပ္တို႔အလုပ္တစ္ခုလုပ္တဲ့အခ်ိန္မွာဘယ္အရာကိုမွႀကိဳတြက္မထားႏိုင္ဘူးဆိုတာက်ဳပ္တို႔အားလံုးေမ့ထားလို႔မရ
ပါဘူး။ က်ဳပ္တို႔လုပ္မယ့္အလုပ္နဲ႔ျဖစ္လာႏိုင္ေျခအမ်ားဆံုး ကိုႀကိဳတြက္ ဒါေလာက္ပဲတတ္ႏုိင္ၾကမွာေပါ့။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားဟာ(ဟာဒီေကာင္ေတာ့မဆိုင္တဲ့အေပါက္ဂလိုင္ နဲ႔ေခါက္ေနျပန္ၿပီ…ေဘးကၾသ ဘာေပး တာ) ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြပညတ္တာဟိုးဘုရားစပြင့္တည္းက ပညတ္ခဲ့တာမွမဟုတ္ဘဲပဲ။ ဒီလိုဆိုေတာ့ လံုးစံုသိပါတယ္ဆိုတဲ့ျမတ္စြာဘုရားကဒါေတြႀကိဳမျမင္လို႔လား။ မဟုတ္ပါဘူး။ အလံုးစံုကိုျမင္ၿပီးသားပါ။ ရွင္သာရိပုတၱရာလိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးက၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ပညတ္ဖို႔ ေတာင္းဆိုတာေတာင္ျမတ္စြာဘုရားကပယ္ခ် ေတာ္မူၿပီးလိုအပ္မွပညတ္မယ္လို႔ဆိုမဟုတ္လားဗ်။ ျမတ္စြာဘုရားေတာင္မွ၀ိနည္းကိုလိုအပ္မွထုတ္ရင္ က်ဳပ္တို႔သာမာန္လူသားေတြလိုလဲလိုအပ္မွ စည္းကမ္းေလးေတြထုတ္တာေတာ့မွားမယ္မထင္ဘူးဗ်။ အဲအဲ..တစ္ခုေတာ့ရွိတာေပါ့ဗ်ာ ျဖစ္ၿပီးတာေတြကိုေတာ့ဂ်စ္ပစီဂ်ိမ္းမလုပ္ေၾကးေပါ့။ ဟုတ္ဘူးလား။

လူေတြ..လူေတြမွက်ဳပ္တို႔လိုအႏၶပုထုဇဥ္ေတြဗ်ာဘယ္မွာအမွားကင္းႏိုင္မွာတုန္းဗ်။ မွားၿပီေဟ့ဆိုမွျဖင့္ ငါ့ႏွယ္ကြာႀကိဳမသိရေကာင္းလား ဟိုလူဒီလူအျပစ္တင္ေနမွာလား။ ဟုတ္ၿပီဒါဆိုတာ၀န္ဆိုတာေလးကို
ျပန္ဆက္ၾကည့္ရေအာင္။ တာ၀န္ယူတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာတာ၀န္ယူျခင္းနဲ႔တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္းႏွစ္မ်ဳိးရွိ တယ္ဆိုပါဆို႔ဗ်ာ။ ႏွစ္မ်ဳိးထက္ပိုေကာင္းပိုမယ္။ က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာကဒီႏွစ္မ်ဳိးအေၾကာင္း။

တာ၀န္အပ္ႏွင္းခံရၿပီဆိုမွျဖင့္ဒီပုဂၢိဳလ္ဟာအပ္ႏွင္းခံတာ၀န္ေနရာအတြက္တာ၀န္ရွိသလိုျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေကာင္းက်ဳိးဆိုးက်ဳိးေတြအေပၚမွာပါတာ၀န္ယူရေတာ့မယ္။ ဒါေပမယ့္သူ႔ကိုတာ၀န္ေပးအပ္သူဟာလဲ ဒီေပၚမွာတာ၀န္အထိုက္အေလွ်ာက္ရွိေနတယ္ဆိုတာလံုး၀ေမ့လို႔မရပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့သူဟာ
ဒီတာ၀န္ကိုေပးအပ္ခဲ့တဲ့လူျဖစ္ေနလို႔။ တာ၀န္အပ္ႏွင္းသူဟာတာ၀န္အပ္ႏွင္းခံပုဂၢိဳလ္ကိုေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိသလို၊ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္းရွိေနလို႔ပဲ။ ဒီအခြင့္အေရးေရာ အရည္အခ်င္းပါပိုင္ဆိုင္ပါလ်က္
ျပႆနာကိုရင္ဆိုင္ပံုမမွန္ရင္ဘယ္လိုလဲ။ ဒီကိစၥမ်ဳိးမွာတာ၀န္အပ္ႏွင္းသူေရာ တာ၀န္လက္ခံသူေရာ တာ၀န္ယူရမယ္လို႔ကြ်န္ေတာ္ျမင္တယ္ဗ်။

ဒီကိစၥမ်ဳိးအတြက္ဆိုရင္ အေမရိကန္သမၼတကသူ႔ ၀န္ႀကီး အဖြဲ႔ေရြးခ်ယ္သလိုေပါ့ဗ်ာ။ ဟဟ..ဒီငေရႊေအာင္ ေတာ့ခ်ီးစိမ္းပန္းေတာ့မယ္လို႔ေတာ့ေထာပနာျပဳၾက အံုးမယ္။ အေမရိကန္သမၼတ တစ္ေယာက္ေရြးခ်ယ္ခံရ ၿပီဆိုရင္ျဖင့္တစ္ကမာၻလံုးက စိတ္၀င္စားၾက မဟုတ္ လားဗ်။ ဒါနဲ႔ေနာက္ဆက္တြဲသူ႔၀န္ႀကီးအဖြဲ႕မွာဘယ္သူေတြ ကိုေရြးမလဲၾကည့္ၾကဆိုသကိုးဗ်။ ဒီအေမရိ ကန္သမၼတဆိုတဲ့ငနဲကလဲတယ္ပါ၀ါႀကီးသကိုလို႔။ အမွန္ကသူေရြးတဲ့၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ကိုလႊတ္ေတာ္က ပယ္ခ်ႏိုင္သတဲ့ဗ်။ ဒါေပမယ့္သမၼတႀကီးသင့္လို႔ေရြးထားတာကိုပယ္ခ် ခဲ့တယ္ ဆိုတာ အေမရိကန္ သမိုင္းမွာမရွိဘူးလို႔ဆိုတာဗ်။ ဒီဂေလာက္..ဒီဂေလာက္ကိုပါ၀ါႀကီးတာဗ်။

ေဟာေနာက္တစ္မ်ဳိးကတာ၀န္ယူျခင္း။ ဒါကေတာ့ပိုၿပီး၀န္ႀကီးသြားၿပီဆိုတာကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးသိ ထားရမယ္။ ဟုတ္ၿပီဘာလို႔တာ၀န္ႀကီးသြားလဲ။ ဒီတာ၀န္ဆိုတာကို ကိုကယူပါမယ္လို႔ေၾကျငာထားလို႔ ပဲ။ တာ၀န္တစ္ခုကို ကိုယ္တိုင္ကယူထားလို႔ရွိရင္ဒီတာ၀န္ေပၚမွာကိုယ္တိုင္ကတာ၀န္ယူလိုစိတ္ရွိ္ရမယ္။ ရွိရမယ္ဆိုတာက ိုထပ္ ျဖည့္ရရင္ယူကိုယူရမယ္။ ဒီေနရာမွာဘာလို႔လဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းတက္လာႏုိင္ တယ္။ ဟုတ္ၿပီေလအေမးရွိေတာ့ အေျဖေပးရေပမေပါ့။ အေမးႏြားေက်ာင္းသား အေျဖဘုရားေလာင္း တဲ့။ စကားပံုေျပာပါတယ္။ အခုကေတာ့ေရႊေအာင္ေမး၍ေရႊေအာင္ေျဖက႑ ဆိုေတာ့ ႏြားေက်ာင္း သားေမး၍ႏြားေက်ာင္းသားေျဖသည္ ေပါ့ဗ်ာ။ မဟုတ္ဘူးလား။ ဟိဟိ…။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြဟာတာ၀န္ တစ္ခုကိုယူဖို႔ရာကိုတိုင္ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရွိတယ္ မဟုတ္လား ဗ်။ ဟဲ့ငေရႊေအာင္နင္စကၤာပူ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ စမ္း။ အံမယ္..က်ဳပ္ကိုဒါမ်ဳိးခိုင္းလို႔ရရုိးလား။ လုပ္ဘူးေဟ့လို႔အျပတ္ျငင္းလိုက္မွာ။ က်ဳပ္ဆိုတဲ့ငေရႊေအာင္ကလဲ ကိုယ္ဆႏၵမပါလို႔ကေတာ့အဲလိုအျပတ္ျငင္း တာဗ်။ ကိုယ့္ဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ေလ။ ဒီလိုျငင္းခြင့္ရွိတာေပါ့။ က်ဳပ္ဆႏၵမ်ားသာရွိလို႔ကေတာ့လူေတြအမ်ားႀကီးၾကားထဲ ဘူ…ခနဲေနေအာင္ေပါက္ျပစ္လိုက္တာ။ ဂရုမ်ားမစိုက္ေပါင္။

ကဲကဲ…Let start the show..ေဩာ္..မွားကုန္ပါၿပီ..အဆံုးသတ္လိုက္ရေအာင္။
ၿပီးၿပီ…
ဟင္ဒီလိုႀကီးလား...ဒီလိုပဲေပါ့..

×××××××××
-ေရႊေအာင္

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္း

၁၀-၁၂-၂၀၀၈ ေန႔ဟာဆိုရင္ကမာၻ႕လူသားေတြရဲ႕ကိုယ္ပိုင္အခြင့္အေရးေတြအတြက္သတ္မွတ္ေပးတဲ့လူ႕အခြင့္အေရးေန႔အျဖစ္
သတ္မွတ္ခဲ့တာႏွစ္ေျခာက္ဆယ္တိုင္ခဲ့ပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကမာၻ႔လူသားတိုင္း ဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ေမြးရာပါလူ႔အခြင့္အေရး ေတြရွိတယ္ဆိုတာမေမ့အပ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းမွာလဲေမြးရာပါလူ႔အခြင့္အေရးေတြရွိတယ္ ဆိုတာေသျခာသိထားသင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္းပါ အခ်က္သံုးဆယ္ျမန္မာျပန္အား လူတိုင္းသိထားသင့္တယ္လို႔ယူဆၿပီးတဆင့္ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးပါတယ္။

အပိုဒ္(၁)။ ။ေမြးဖြားသည္မွစ၍လူသားတိုင္းတြင္လြတ္လပ္ေသာဂုဏ္သိကၡာႏွင့္အခြင့္အေရးမ်ား
တန္းတူညီမွ်ရွိၾကသည္။

အပိုဒ္(၂)။ ။အသားအေရာင္၊ ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ၊ အယူအဆ၊ ဘာသာစကား၊ က်ားမ၊ အဆင့္အတန္း၊
ေနရာေဒသမေရြးလူတိုင္းအေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးကိုတန္းတူညီမွ်ခံစားခြင့္ရွိၾကသည္။

အပိုဒ္(၃)။ ။လူသားတိုင္းလြတ္လပ္လံုၿခံဳစြာျဖင့္အသက္ရွင္သန္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၄)။ ။မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ်ကြ်န္အျဖစ္ေစခိုင္းျခင္းမျပဳရ။

အပိုဒ္(၅)။ ။မည္သူ႔ကိုမွမတရားႏွိပ္စက္ျခင္းမရွိေစရ။

အပိုဒ္(၆)။ ။လူတိုင္းတရားဥပေဒေရွ႕တြင္လူသားကဲ့သို႔ဆက္ဆံခံရမည္။

အပိုဒ္(၇)။ ။လူတိုင္းတရားဥပေဒေရွ႕ေမွာက္တြင္တန္းတူျဖစ္သည္။ ေက်ာသား၊ ရင္သားမခြဲျခားရ။

အပိုဒ္(၈)။ ။အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရပါကဥပေဒအကူအညီယူခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၉)။ ။မည္သူ႔ကိုမွဥပေဒမဲ့ဖမ္းဆီးျခင္း၊ တိုင္းျပည္မွႏွင္ထုတ္ျခင္းမျပဳရ။

အပိုဒ္(၁၀)။ ။လူတိုင္းမွ်တေသာတရားစီရင္မႈခံခြင့္ရွိသည္။ လူအမ်ားၾကားနာႏိုင္ေသာတရားရုံးျဖစ္ရမည္။

အပိုဒ္(၁၁)။ ။အျပစ္ရွိသည္ဟုခိုင္လံုေသာအေထာက္အထားမရွိမခ်င္းထိုသူသည္အျပစ္မရွိ။

အပိုဒ္(၁၂)။ ။မေကာင္းေသာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္အျခားသူ၏စာမ်ားေဖာက္ျခင္း၊ အိမ္အတြင္း၀င္ျခင္းမျပဳရ။

အပိုဒ္(၁၃)။ ။လူတိုင္းမိမိတိုင္းျပည္အတြင္းလြတ္လပ္စြာသြားလာခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၁၄)။ ။မတရားအျပစ္ေပးပါခံရမည္ဆိုပါကအျခားႏိုင္ငံတြင္ခိုလႈံခြင့္ေတာင္းခံႏိုင္သည္။

အပိုဒ္(၁၅)။ ။လူသားတိုင္း ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ခြင့္ရွိသည္။ ဆႏၵရွိပါက အျခားႏိုင္ငံသားအျဖစ္ခံယူႏိုင္သည္။

အပိုဒ္(၁၆)။ ။အရြယ္ေရာက္ၿပီးသားက်ား၊ မ တိုင္းမိမိဆႏၵျဖင့္လပ္ထပ္ခြင့္၊ အိမ္ေထာင္ထူေထာင္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၁၇)။ ။လူတိုင္း ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၁၈)။ ။လူတိုင္း လြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ခြင့္ရွိသည္။ ဆႏၵရွိပါကအျခားဘာသာသို႔ကူးေျပာင္းႏိုင္သည္။

အပိုဒ္(၁၉)။ ။လူတိုင္းတြင္လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၀)။ ။လူတုိင္းၿငိမ္းခ်မ္းေသာနည္းျဖင့္ဖြဲ႔ထားေသာ အဖြဲ႔မ်ားသို႔လြတ္လပ္စြာ၀င္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၁)။ ။လူတုိင္း မိမိတိုင္းျပည္၏ အစိုးရကို ဆႏၵမဲျဖင့္ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၂)။ ။လူတိုင္း လူမႈဘ၀ဖူလံုေရး ခံစားခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၃)။ ။လူတိုင္းသင့္တင့္ေသာလစာျဖင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ရွိသည္။ အလုပ္သမားမ်ားသမဂၢမ်ားသို႔၀င္ခြင့္
ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၄)။ ။လူတိုင္း အပန္းေျဖအနားယူခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၅)။ ။လူတိုင္းလံုေလာက္ေသာလူေနမႈ အဆင့္အတန္း ႏွင့္ ေဆၚကုသခံခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၆)။ ။လူတိုင္းပညာသင္ၾကားခြင့္ရွိသည္။ အနိမ့္ဆံုးမူလတန္းပညာကို အခမဲ့သင္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၇)။ ။လူတိုင္းမိမိပတ္၀န္းက်င္၏ ယဥ္ေက်းမႈတြင္ ပါ၀င္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္။

အပိုဒ္(၂၈)။ ။လူတိုင္း ဤစာတမ္းပါအခြင့္အေရးမ်ားကို ေလးစားရမည္။

အပိုဒ္(၂၉)။ ။ လူသားတိုင္းအျခားသူမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ားကိုေလးစားရမည္။

အပိုဒ္(၃၀)။ ။ဤစာတမ္းပါ အခြင့္အေရးမ်ားကိုမည္သူမွ်မခ်ဳိးေဖာက္ရ။

လူသားတိုင္း ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ဆႏၵျပဳရင္း

×××××××××××××××××××

-ေရႊေအာင္

အသဲကြဲၿပီဆိုမွျဖင့္

သမီးရည္းစားေတြအတြက္ခ်ည္းပဲမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အခုေျပာမယ့္ အသည္းကြဲေၾကာင္းဆိုတာ မိဘ၊ ညီအကို ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြနဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အားလံုး၊ အားလံုးမွာ ျဖစ္တဲ့ သံေယာဇဥ္ပါေသာ ေမတၱာေၾကာင့္ျဖစ္တာကို ေျပာတာ။

အသည္းဆိုတာ ကြဲဖို႔သက္သက္ထားတာ က်ေနတာပဲေနာ္။ ခ်စ္တဲ့ခင္တဲ့လူေတြ ခ်စ္ျခင္းပ်ယ္မွျဖင့္ အသည္းက အက္သံေပးေတာ့တာပဲ။ ကိုယ့္ကို မခ်စ္ေတာ့လို႔၊ ကိုယ္႕ကို မတြယ္တာေတာ့လို႔၊ ကိုယ့္ကို နားလည္မေပးလို႔၊ ကိုယ္ တန္ဖိုးထားတဲ့ လူေတြက ကိုယ့္ကို အေလးအနက္မထားလို႔ ........ အို... အေၾကာင္းေပါင္းမ်ားစြာ။ ဘာေၾကာင့္ပဲကြဲကြဲ ခံစားရတာခ်င္းက်ေတာ့ တူတာမ်ားပါတယ္။ (တို႔အခ်စ္က ပိုတယ္ လာမလုပ္နဲ႕ :P ) ကမၻာၾကီးမွာ ကိုယ့္ေလာက္ အထီးက်န္ခံစားရတဲ့လူ ရွိမလား၊ ကိုယ့္ေလာက္ နာက်င္ ေၾကကြဲရသူ ရွိမလား၊ ကိုယ့္ေလာက္ ကံဆိုးတဲ့သူ ရွိမလား၊ ကိုယ့္ေလာက္ ပင္ပန္း ၀မ္းနည္းရသူ ရွိမလား၊ ကိုယ့္ေလာက္........... အဲဒီေတာ့ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ သီခ်င္းနားေထာင္မယ္။ ကြာ......... ဒီသီခ်င္းေတြကလည္း ကိုယ့္အတြက္မ်ား သက္သက္ စပ္ထား၊ ဆိုထားသလား ေအာင့္ေမ့ရတယ္။ ထူးအိမ္သင္၊ စိုင္းထီးဆိုင္၊ စည္သူလြင္၊ ေဇာ္၀င္းထြဋ္၊ ခင္ေမာင္တိုး၊ မ်ိဳးၾကီး၊ ေလးျဖဴ၊ အငဲ၊ ၀ိုင္၀ိုင္း၊ ကဗ်ာဘြဲ႕မွဴး၊ တင္ဇာေမာ္၊ ဆုန္သင္းပါရ္၊ စိုင္းစုိင္းခမ္းလိႈင္၊ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္၊ ေဂ်ာက္ဂ်က္၊ ေဂ်မီ၊ R.ဇာနည္၊ မိုးမိုး၊ ေမစပယ္ညိဳ၊ (ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ့ အဆိုေတာ္ မပါေသးဘူးဆိုၿပီး ႏွာေခါင္းမ႐ံႈနဲ႕၊ သိသမွ် အေတာ္မ်ားေနၿပီ)ဘယ္အဆိုေတာ္ကိုပဲ နားေထာင္ နားေထာင္၊ ဘယ္စီးရီးပဲ ဖြင့္ဖြင့္၊ ဘယ္ေနရာကိုပဲသြားသြား၊ ဘယ္သူနဲ႕ပဲေတြ႕ေတြ႕ ကိုယ္ အသည္းကြဲတာကို ပိုၿပီး သတိရေအာင္ လုပ္ေနသလိုပဲ။

ေတာ္ၿပီ၊ တစ္ေနရာရာသြားၿပီး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကို သြားေတြ႕မယ္။ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ (ေယာက်ာၤးေလးမ်ား) ဘီယာေသာက္မယ္၊ (မိန္းကေလးမ်ား) ေစ်း၀ယ္မယ္။ သူနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့ ကိုယ္ခံစားရတာေတြ မရည္ရြယ္ပဲ ေျပာမိျပန္ေရာ၊ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ ကိုယ့္ ခံစားခ်က္ၾကီးက ေပ်ာက္ႏိုင္တယ္ မရွိဘူး။ (တကယ္ေတာ့ အဲဒါ မတရားတာ၊ ကိုယ္ခံစားရတာက တစ္ေယာက္ေယာက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီခံစားမႈကို မွ်ေ၀ခံစားရသူက တျခား တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ၊ တကယ္တမ္း တာ၀န္ရွိတာ အခု ေျပာေနတဲ့လူမွ မဟုတ္တာေလ)ေရာက္ရာေနရာမွာ ဒီလူေတြပဲေတြ႕၊ ဒီအရာေတြပဲ ျမင္၊ ဒီစကားေတြပဲ ေျပာ၊ ကိုယ့္အသည္းၾကီးကြဲေနတယ္။ ကမၻာၾကီးက အလိုက္ကို မသိဘူး။ ေမ့ခ်င္လိုက္တာ၊ ဒီအသည္းအေၾကာင္း၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ကိုယ္ ေျပာမွ ျဖစ္မယ္။ Gtalk ေပၚတက္လိုက္တယ္။ ကိုယ္အရင္က တင္ထားတဲ့ပံုကို ေျပာင္းပစ္မယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ေန႕ဟာ ေမွာင္မည္း မႈန္မႈိင္းေနတဲ့ အသည္းကြဲေန႕ျဖစ္တယ္။ Chat သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေအာ္ဟစ္ေျပာမယ္။ ကိုယ့္အသည္းကြဲေၾကာင္း။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းထန္ေနေၾကာင္း၊ ကိုယ့္ဘ၀ၾကီးအတြက္ ဒီလိုခံစားရတာ မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ ဘာစကားေတြပဲ ေျပာေျပာ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ အသည္းၾကီးအေၾကာင္းေတာ့ တစ္နည္းနည္းနဲ႕ ပတ္သက္တာ ေျပာရမယ္။ ကိုင္း................... အဲဒီေလာက္ ကိုယ္ ၾကိဳးစားတာေတာင္ ကိုယ့္အသည္းကြဲတာၾကီးက မေပ်ာက္ႏိုင္ပါလားေနာ္.........။

××××××××××××
-ေရႊေအာင္

ဂုဏ္ယူမွတ္တမ္း

ကြ်န္ေတာ္ဒီစာပိုဒ္ကေလးကိုေရးဖို႔ေတာ္ေတာ္တြန္႔ဆုတ္ေနခဲ့တယ္။ လမ္းျပၾကယ္ျမန္မာစာၾကည့္တိုက္ေလးဆိုတာစကၤာပူေရာက္ျမန္မာအမ်ားစုသိၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေလးက လမ္းျပၾကယ္ ဆိုတဲ့စာၾကည့္တိုက္ေလး အေၾကာင္းထက္ ဒီစာၾကည့္တိုက္မွာပါ၀င္ပတ္သက္ၿပီးလုပ္အားေပးေနၾကတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ်ား အေၾကာင္းကိုေျပာျပခ်င္တာပါ။ ဒါဆိုဘာအတြက္တြန္႔ဆုတ္ေနသလဲလို႔ ေမးရင္ ဒီပါ၀င္ပတ္သက္ေနသူထဲမွာကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ပတ္သက္ေနလို႔ပါ။ ဒါေပမယ့္တရက္မွာကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕gmail custom msg မွာေတြ႔လိုက္တဲ့စာသားေလးတစ္ခုေၾကာင့္ကြ်န္ေတာ္ဒီစာပိုဒ္ေလးကို ေရးျဖစ္သြားတယ္။

တရက္ကြ်န္ေတာ္အိမ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ Online ေပၚတက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ Chatting ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ မွာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႕ရဲ႕ Custom msg မွာဘာတင္ထားလဲဆိုေတာ့ အလြန္စိတ္ညစ္ညဴးဖြယ္ OTလို႔ေရးထားတာသြားေတြ႔ေတာ့ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုေမးလိုက္တယ္။ မင္း OT ဆင္းရင္တစ္နာရီ 17 ေဒၚလာရတယ္မဟုတ္လားဆိုေတာ့..ရေတာ့ရပါတယ္..ဒါေပမယ့္ငါ့ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္္ဆို
တာမရွိေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒီစကားကိုကြ်န္ေတာ္ၾကားေတာ့ကြ်န္ေတာ္တုန္လႈပ္သြားတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္တဲ့လား။ ေငြရရင္မနားေတာ့ဘူး အခ်ိန္ပိုေတြလုပ္အံုးမွာဆိုတဲ့ေရႊျမန္မာေတြေတာင္ ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္ကို မက္ေမာေနၿပီလား။

ဒီစကားကိုၾကားေတာ့ကြ်န္ေတာ္တို႔လမ္းျပၾကယ္အဖြဲ႔သားေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္နဲ႕ပူးေပါင္းပါ၀င္ႏိုင္မႈအေပၚ ကြ်န္ေတာ္ဂုဏ္ယူမဆံုးျဖစ္ရတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ ကိုယ္လမ္းစရိတ္ကိုယ္စိုက္၊ ကိုယ့္စားစရိတ္ကိုယ္စိုက္ၿပီး၊ ကိုယ့္ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္ေလးကိုဒီမွာလာေပးဖို႔ဆိုတာ တကယ္ကိုမလြယ္တဲ့ကိစၥပါ။ ဒီလိုမလြယ္တဲ့ကိစၥကိုေဆာင္ရြက္ေပးႏိူင္တဲ့လူေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာက္တန္းက်တဲ့ဘ၀ကိုမေရာက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ တစ္ခါတရံမွာ စာအုပ္လာငွားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အခ်ဳိ႕ (အင္မတန္ေတာ့နည္းတဲ့အေရအတြက္ပါ) ရဲ႕ရုိင္းျပစြာဆက္ဆံခံရမႈေတြလဲ အၿပံဳးမပ်က္ပဲ သူတို႔နားလည္သြားေအာင္ရွင္းျပႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။

ဘာအက်ဳိးအျမတ္အတြက္မွမဟုတ္ဘဲကိုယ္ႏိုင္တဲ့တာ၀န္ေလးကိုကိုယ္ေက်ေက်ပြန္ပြန္ နဲ႔လာေရာက္ၾကတယ္ဆိုေတာ္ရုံ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အၾကြင္းမဲ့ယံုတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အာလံုး ဟာတခ်ိန္မွာဒီ့ထက္အဆမ်ားစြာႀကီးျမတ္တဲ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြမွာပါ၀င္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ လဲေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အနည္းဆံုးမိသားစုထဲမွာေတာင္ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္ေလးကို ကိုယ့္မိဘေတြ၊ ကိုယ့္ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ရာမိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးဖို႔ သူတို႔ရဲ႕အခက္အခဲေတြအတြက္အနည္းဆံုးနားေထာင္ေပးဖို႔ အခ်ိန္ေပးႏိုင္မယ့္လူေတြ၊ ပတ္၀န္းက်င္က ကိုယ့္ကိုလိုလားေတာင့္တရတဲ့လူေတြျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတာေတာ့ ေျပာဖြယ္ရာမရွိေတာ့ပါဘူး။

ကြ်န္ေတာ္ေနာက္ထပ္သတိထားမိတာတစ္ခုက ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ေနာက္ထပ္ေသာျမန္မာလူငယ္ေတြ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြမွာပါ၀င္လာေအာင္ အနည္းနဲ႔အမ်ား လမ္းျပေပးႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ နာဂစ္မုန္တိုင္း အတြက္အလွဴေငြနဲ႔ အလွဴပစၥည္းေတြေကာက္ခံ ခ်ိန္ေတြမွာ စကၤာပူေရာက္ျမန္မာမ်ားသာ မကပဲစကၤာပူႏိုင္ငံသားေတြကေတာင္ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကိုခ်ီးက်ဴးခဲ့တယ္ဆိုတာ စကၤာပူေရာက္ျမန္မာေတြ အသိျဖစ္တယ္ဆိုတာေတြ႔ရမွာပါ။

ေနာက္ကြ်န္ေတာ္တျဖည္းျဖည္းစဥ္းစားမိတာက ဒီလမ္းျပၾကယ္ဆို တဲ့စာၾကည့္တိုက္ေလး
ကိုမထူေထာင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ ထူေထာင္ၿပးီရင္ေတာင္ဒီလို ဆက္လက္ရပ္တည္ႏို္င္ဖို႔ကြ်န္ေတာ္တို႔ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြပူးေပါင္းပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့ျခင္းမရွိဘူးဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာနာဂစ္လိုဒုကၡတစ္စံုတစ္ရာႀကံဳလာခဲ့ရင္ျပည္ပေရာက္ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဘယ္ေနရာမွာ စုစုစည္းစည္းတိုင္ပင္မလဲ...ဘယ္လိုကူညီဖို႔စည္းရုံးၾကမလဲဆိုတာစဥ္းစားရင္း....

××××××××××××××

-ေရႊေအာင္