ႏွစ္သစ္တစ္ခုကို္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲေရာက္လာတာကေတာ္ေတာ္အေျဖက်ပ္တဲ့ေမးခြန္း။ သံသရာဆိုလို႔တရားေဟာေတာ့မယ္လို႔ေတာ့မထင္နဲ႔ဗ်။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္သံသရာကႏိုင္ငံျခားေရာက္ ေရႊႊျမန္မာတို႔ရဲ႕ စက္၀န္းသံသရာအေၾကာင္းေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ႏိုင္ငံျခားေရာက္ျမန္မာေတြၾကား အၿမဲၾကားရတဲ့စကားကျမန္မာျပည္ကိုျပန္ခ်င္တယ္ဆိုတာပဲ။ျပန္ခ်င္ရင္ျပန္လို႔မရဘူးလားလို႔ေမးရင္ခ်က္ျခင္း ျပန္ေျဖ ႏုိင္ဖို႔စကားလံုးေတြရွားပါးလွတာကိုအၿမဲေတြ႕ေနရတယ္။ ဒါဆိုမင္းကိုယ္တိုင္ေရာ။ ဒါဟာလဲကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္အၿမဲေမးေနျဖစ္တဲ့ေမးခြန္းေလးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေကာင္းေကာင္းေျဖႏုိင္ၿပီလားလို႔ေမးရင္ မေရရာတဲ့စကားေတြနဲ႔ေျဖေနရဆဲဆိုတာ၀န္ခံပါတယ္။
ဒါဘာေၾကာင့္လဲ။ အေၾကာင္းရင္းခံတခုကေတာ့ရွိကိုရွိရမွာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ေတြကိုကြ်န္ေတာ္ေရးခ်ၾကည့္ မယ္ေနာ္။ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ကိုမေရးခင္မွာႏိုင္ငံျခားမွာလက္ရွိေရာက္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေမးၾကည့္ျဖစ္တာ ေလးေတြကိုအရင္ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ အေၾကာင္းအရင္းခံကိုသိမွအက်ဳိးကိုသိႏိုင္မွာမဟုတ္လား။
ကြ်န္ေတာ္ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေမးၾကည့္တယ္။ မင္းတို႔ဒီမွာတသက္လံုးေန မွာလား။ ဒီေမးခြန္းရဲ႕အေျဖမွာေတာ့ဘယ္ေတာ့မွမကြဲလြဲဘူး။ လံုး၀မေနဘူးဆိုတာအားလံုးရဲ႕အေျဖပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တဆင့္တက္ေမးၾကည့္တယ္။ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ေနမလဲဆိုတဲ့ေမးခြန္း။ ဒီေမးခြန္းကိုစေျဖထဲက ေနာက္ပိုင္းေမးခြန္းေတြဟာေရရာတဲ့အေျဖအျဖစ္မရွိၾကေတာ့တာေတြ႔ရတယ္။
ဒုတိယေမးခြန္းရဲ႕အေျဖေတြဟာကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။ သူတို႔အေျဖ ေတြကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္...
၁။ အင္း...သံုးႏွစ္ေလာက္ေပါ့...
၂။ ဒီမွာ PR ေလးတင္က်လာရင္ေတာ့ ငါးႏွစ္ေလာက္ေတာ့ေနျဖစ္မယ္ထင္တယ္...
၃။ ဒီမွာ PR ေလးက်ရင္အိမ္ေထာင္ဖက္ကိုဒီကိုေခၚလိုက္မယ္ ခေလးေတြပညာေရးအတြက ္ဒီမွာက ေကာင္းတယ္...
၄။ ဒီမွာ PR ေလးက်ရင္ေက်ာင္းေလးဆက္တက္ၿပီးေကာင္းတဲ့အလုပ္ေလးရရင္ဆယ္ႏွစ္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္ ေနၿပီးျမန္မာျပည္မွာျပန္ေနၿပီးေအးေအးေဆးေဆး အလုပ္ေလးတစ္ခုေလာက္လုပ္တာေပါ့..
ေမးခြန္းရဲ႕အေျဖေတြကဒီထက္မ်ားၿပီးဒီထက္မေသျခာမႈေတြမ်ားပါတယ္။ ဒီမွာစာရွည္မွာဆိုးလို႔ဒီေလာက္ပဲနမူ နာအျဖစ္ေရးျပတာပါ။
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ဒုတိယေမးခြန္းကိုေျဖတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုကြ်န္ေတာ္တတိယေမးခြန္းေလးဆက္ေမးပါတယ္။ မဂၢဇင္း Interviewer ၀င္စားတယ္လို႔ေတာ့မထင္နဲ႕ေနာ္။ သူတို႔ကိုကြ်န္ေတာ္သိျခင္တာေတြကို ေမးခြန္းေမးသ လုိေမးတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ ေမးခြန္းေတြဟာစကား၀ိုင္းတ၀ိုင္းထဲမွာတခါတည္းေမးတာထက္ ႀကံဳမွေမးခြန္းတခုစီ ကိုေမးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ စကားေတြကေဘးေရာက္ေနၿပီ။ တတိယေမးခြန္းရဲ႕အေျဖကေတာ့ပိုပိုၿပီးမေသျခာေတာ့ ပါဘူး။ ဟုတ္ၿပီ...ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ခ်င္တယ္ဆိုတာေတာ့ဟုတ္ပါၿပီ ဟိုေရာက္ရင္ဘာအလုပ္လုပ္မွာလဲ။ ဒီေမးခြန္းကိုခ်က္ျခင္းျပန္ေျဖႏိုင္တဲ့လူေတာ္ေတာ္ရွားတာကိုအံ့ၾသဖြယ္ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဆက္ေမးတတ္ တဲ့ေမးခြန္းေတြရွိပါတယ္။ ဒီစာမွာဒီေမးခြန္းသံုးခုနဲ႔တင္ႏိုင္ငံျခားသံသရာလည္လို႔ရၿပီျဖစ္လို႔ရပ္လုိက္ပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္တယ္ဆိုတာကြ်န္ေတာ္အရွည္ရွင္းျပဖို႔လိုမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခားဆိုတာကိုလာတယ္ ျမန္မာျပည္ကိုျပန္တယ္ စီးပြားေရးေလးလုပ္ၾကည့္တယ္။ သိပ္အဆင္မေျပဘူးျပန္လာတယ္။ ဒီကစၿပီးသံသရာ လည္ရာကေနကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ဘူးတဲ့ အန္ကယ္ႀကီးတစ္ေယာက္ဆို သူ ၂၇ ႏွစ္တည္းကစကၤာပူမွာ ေနလာ ၿပီး သြားခ်ီျပန္ခ်ီနဲ႔ သူ႕အသက္ ၆၂ ႏွစ္မွာစကၤာပူကိုျပန္လာၿပီး အခုဆိုရင္ အသက္၆၅ ႏွစ္ထဲေရာက္ေနၿပီ မျပန္ႏိုင္ေသးဘူးဗ်။ ဒါဘာေၾကာင့္လဲ။
ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားမိသေလာက္ေရးၾကည့္မယ္ေနာ္။ အမွန္လို႔ေတာ့မဆိုလိုပါဘူး အမွန္နဲ႔အနီးစပ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေတာ့စဥ္းစားၾကည့္တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးနီးပါးဟာႏိုင္ငံျခားကိုထြက္ဖို႔စဥ္းစားတဲ့ေနရာမွာစဥ္းစားပံုစဥ္း စားနည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။ ဥပမာဗ်ာ ႏိုင္ငံျခားအေတြ႕အႀကံဳလိုခ်င္လို႔၊ ဘြဲ႔လြန္တက္ခ်င္လို႔၊ ၀င္ေငြေကာင္း ေကာင္းရွိခ်င္လို႔ စသျဖင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတတ္ပါတယ္။ ဘာလိုရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔လာသူပဲျဖစ္ပါေစ ၉၀% ေလာက္က ေတာ့ျမန္မာျပည္မွာပဲျပန္လည္အေျခခ်ခ်င္ၾကတာကိုကြ်န္ေတာ္သတိထားမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ကြ်န္ေတာ္သတိ ထားမိတာကေတာ့အဲဒီ ၉၀% ေလာက္ကကိုပဲေနာင္ ၁၀ ႏွစ္၊ ႏွစ္ ၂၀ ဆိုတဲ့အနာဂတ္ရည္မွန္းခ်က္ ျပင္ဆင္လာၾကတာမေတြ႔ရပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဒီမွာရွာလို႔ရတဲ့၀င္ေငြဟာကိုယ့္မိခင္ႏိုင္ငံေရာက္ခ်ိန္မွာ ဒီတိုင္း တသက္လံုးထိုင္စားလို႔မရႏိုင္ဘူးဆိုတာေတာ့စဥ္းစားစရာမလိုေအာင္ေသျခာေနၿပီးသားဆိုတာအားလံုးအသိ ပဲျဖစ္မွာပါ။
ႏိုင္ငံျခားကိုအလုပ္လုပ္ဖို႔ထြက္လာတဲ့ျမန္မာအားလံုးနီးပါး (အားလံုးမဆိုလိုပါ) ကိုေမးၾကည့္တာ။ ႏိုင္ငံျခားထြက္ ဖို႔အတြက္ဘာေတြျပင္ဆင္ထားလဲလို႔ေမးရင္ သင္တန္းေတြတက္တယ္၊ အဂၤလိပ္စကားေျပာတက္တယ္၊ သက္ ဆိုင္ရာႏိုင္ငံဘာသာစကားနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေတြေလ့လာတယ္။ ဒါေတာင္ဒီေလာက္မေလ့လာဘဲလာတဲ့လူေတြ ရွိေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆိုစကၤာပူကို အလည္အပတ္ဗီဇာနဲ႔လာၿပီးအလုပ္ရွာတယ္။ မင္းဘာျပင္ဆင္လာလဲေမးေတာ့ဘာမွမျပင္ဆင္ခဲ့ဘူးတဲ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူလာတာတဲ့။ လူႀကံဳေကာင္းလို႔ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ။ သူေရာက္ၿပီးတစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့Interview ရတယ္။ ညေနပိုင္းက်ေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ကို ဖုန္းဆက္တယ္။ သူေမးတာေတြလဲငါနားမလည္ဘူး။ ငါလည္းဘာမွျပန္မေျပာတတ္ဘူးတဲ့။ ကဲေကာင္းေရာ။ အဲဒါေပမယ့္ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔အလုပ္တခုရသြားတယ္။ ဒါကျပင္ဆင္မႈအပိုင္း။
ျပင္ဆင္မႈေတြမွာအ့ံၾသဖြယ္ေတြ႔ရတာကယခုခ်က္ခ်င္းရင္ဆိုင္ရမယ့္ကိစၥေတြအတြက္ေတာင္ျပင္ဆင္မႈေတြ မေသျခာတာေတြ႕ေနရပါတယ္။ ေနာင္ဒီကျပန္လို႔ျမန္မာျပည္မွာဘယ္လိုအေျခအေနရင္ဆိုင္မလဲဆိုတာ ေတာ့ ပိုလို႔ေတာင္ေ၀းေနပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ၾကားျဖတ္ၿပီးျမန္မာမိသားစုဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းနည္းနည္းေရး ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အယူအဆကေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ကြဲလြဲေနမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာမိသားစုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာမိသားစု ခ်င္းမွာေတာင္ပြင့္လင္းမႈနည္းတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ မိဘေတြဟာသားသမီးေတြကို အိမ္ကအခက္အခဲေတြကို ေပးမသိေစခ်င္ပါဘူး။ မသိေစခ်င္တာကသားသမီး ေတြကိုစိတ္မညစ္ေစခ်င္လို႔။ အခက္အခဲေတြကိုသူတို႔ကိုယ္တိုင္ေျဖရွင္းခ်င္တယ္။ သားသမီးေတြကလဲ အိမ္ကအေျခ အေနကိုသိေအာင္မႀကိဳးစားၾကဘူး။ အဲဒီကိစၥကိုမိဘေမတၱာလို႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလက္ခံထား ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲအယူအဆကေတာ့လံုး၀လက္မခံပါ။ကြ်န္ေတာ့္တစ္ေယာက္ထဲ အျမင္ကေတာ့ျမန္မာမိသားစုေတြရဲ႕ဆက္ဆံေရး ဟာဒီ့ထက္ပြင့္လင္းသင့္တယ္လို႔ထင္တယ္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီး သားသမီးေတြဟာအိမ္ရဲ႕၀င္ေငြ၊ ထြက္ေငြ အားလံုးကိုသိသင့္တယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ ဒါမွလဲသူတို႔ကိုယ္တိုင္ ခ်င့္ခ်ိန္သံုးသပ္ႏိုင္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။
ေနာက္ထပ္စဥ္းစားမိတာတစ္ခုကလြဲမွားစြာဂုဏ္ယူမႈအပိုင္း။ႏိုင္ငံျခားလႊတ္တဲ့ေနရာမွာလဲ သူမ်ားသားသမီးေတြ ႏိုင္ငံျခားမွာေန လို႔ငါ့သားသမီးလဲ ေနရေစမယ္၊ ေက်ာင္းတက္ရင္တက္ေစရမယ္ဆိုတာမ်ဳိးကိုပိုေတြ႔ရတယ္။ ဒီ့ထက္ေကာင္းတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြရွိသင့္တယ္ လို႔ထင္တယ္။ ေနာက္ၿပီးလတ္တေလာအိမ္ရဲ႕၀င္ေငြ ကိုတစ္ဖက္တလမ္းကျဖည့္ဆည္းႏိုင္ဖို႔။ ႏိုင္ငံျခားထြက္လာတာ လတ္တေလာျပႆနာေတြကိုေျဖရွင္း ခ်င္တာထက္ပိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ ရည္မွန္းခ်က္ရွိကိုရွိသင့္တယ္လို႔ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ယူဆတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံျခားသံသရာမလည္ဖို႔လို ပါတယ္။
ဆက္ပါမည္..
×××××××××××
-ေရႊေအာင္
2 comments:
ဆံုးၿပီမွတ္တာ ....... သူကလည္း အဆံုးမသတ္ေသးပါလား။
၁) မိဘနဲ႕ သားသမီးၾကားက တစ္စံုတစ္ခုေသာ အတိုင္းအတာအထိ ပြင့္လင္းေရးမူကို ေထာက္ခံပါတယ္။
၂) ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ထြက္လာတာရဲ႕ မူရင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ ့လူေတြရဲ႕ ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာေတြလိုက္ၿပီး ကြဲျပားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရလဒ္လည္း ကြဲမွာပဲ စိတ္မပူနဲ႕။
၃) ဒီမွာလာလုပ္ၿပီး Fortune Building လုပ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရသြားသည့္တိုင္ေအာင္ ကိုယ္ျပန္တဲ့အခါ ဘာကိုဦးတည္ၿပီး ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမလဲ (လူၾကီးေတြေျပာတဲ့စကားေလး ငွါးေျပာမယ္ေနာ္- ေနာင္ေနမယ့္လင္ အေမျမင္လွည့္ပါ-တဲ့)
ေနာက္တစ္ပိုင္းၾကည့္ၿပီးမွ က်န္တာ ဆက္စဥ္းစားေတာ့မယ္။ အခုေတာ့ ရလာတဲ့ ပိုက္ပိုက္ေလးကို အိမ္ျပန္ပို႔လိုက္ဦးမယ္။ လတ္တေလာ ဟိုမွာ အသံုးအစြဲေတြ က်ပ္ေနသတဲ့ကြယ္။ ဟီး ဟီး (ေၾကာ္ျငာ)
I do agree post. I am not sure what to do when I go back our country too. But your post gave me some thoughts. Thanks!
Post a Comment