Thursday, January 29, 2009

လြတ္လပ္ေသာစိတ္(၂)


ကြ်န္ေတာ္ လြတ္လပ္ေသာစိတ္ (၂) မွာ အျခားမ႑ဳိင္ေတြအေၾကာင္းကို ဆက္ၿပီးေရးလိုပါတယ္။ ဥပေဒျပဳေရး နဲ႔ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္ေတြကေတာ့ အထူးတလည္ေရးျပေနဖို႔ လိုမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့မထင္ပါ။ အာဏာရွင္ႏိုင္ငံေတြမွာ သေရကြင္းဥပေဒနဲ႔ တရားစီရင္ေရးရွိေနတယ္ဆိုတာေတာ့ အထူးျမင္သာတဲ့ အခ်က္ ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒ နဲ႔တရားစီရင္ေရးအေၾကာင္းစဥ္းစားမိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး ကို အ မွတ္ရလို႔ ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ဆိုင္းဘုတ္ ေတြကေျပာၾကတယ္...
သူတို႕မဟုတ္တာလုပ္ဖို႕ ငါ့ကိုဓားစာခံရွာတာတဲ့.
ဥပေဒစာအုပ္ ေတြကေျပာၾကတယ္...
သူတို႕မခ်စ္တဲ့သူေတြ႔ရင္ ငါ့ကိုသတိရသတ့ဲ.
ေထာင္ေတြက ေျပာၾကတယ္..
သူတို႕ေနရာမေပ်ာက္ဖို႕ ၾကားကငထြားခါးနာရသတဲ့..
အမွန္တရားကေတာ့ ခပ္တိုးတိုးညည္းရွာတယ္..
ငါ့ကိုသူတို႕ေမ့ေနၾကၿပီတဲ့..
ဘယ္သူေတြအမွန္တရားကို ေမ့ေနပါေစ အဲဒီအထဲမွာကိုကိုယ္တုိင္ မပါေအာင္အတတ္ႏိုင္ဆံု ႀကိဳးစားဖို႔လိုပါ တယ္။ လြတ္လပ္တဲ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု ျဖစ္ဖို႔ရာမွာ စနစ္ေတြဥပေဒေတြနဲ႔တင္ မျပည့္စံုပါဘူး။ ဒီစနစ္မွာ စီး ေမ်ာၾကရမယ့္ လူသားတိုင္းက လြတ္လပ္မႈကုိသိမွ အမွန္တရားကိုျမတ္ႏိုး တတ္မွ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ လြတ္လပ္မႈ ျဖစ္ မွာပါ။ ဒီေနရာမွာလြတ္လပ္မႈနဲ႔ ပရမ္းပတာျဖစ္မႈကိုလည္း လူတိုင္းသိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အလံုးစံု လြတ္လပ္မႈ ဆုိ တာမ်ဳိးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္က ရူပေဗဒဘာသာရပ္သင္တုန္းက ဥပေဒသတစ္ခု ထုတ္ဖို႔ရာ ပတ္၀န္း က်င္ သက္ေရာက္မႈလံုး၀ မရွိတဲ့ေနရာျဖစ္ရမယ့္ ေနရာျဖစ္ရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ တကယ္လက္ေတြ႔ အေျခအေန မွာေတာ့ဒီလိုအေျခအေန ဆိုတာဘယ္ေတာ့ျဖစ္လာမွာမဟုတ္သလို ေမွ်ာ္လင့္လို႔မရတဲ့ အေျခအေနတစ္ခုပါ။ ဒီလိုပါပဲ အလံုးစံုလြတ္လပ္မႈ တနည္း ပရမ္းပတာလြတ္လပ္မႈဆိုတာက ေတာ့ကမာၻတစ္ခုလံုးမွာ ကိုယ္တစ္ ေယာက္တည္း ရွိတဲ့အေျခအေနမွာပဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
လြတ္လပ္တဲ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္း ဆိုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဖြဲ႔အစည္းဆိုတဲ့သေဘာ ပါလာပါပီ။ အဖြဲ႔အစည္းဆိုတာ တဦးခ်င္းလြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲႏိုင္တယ္။ ယံုၾကည္ခ်က္ခံယူခ်က္ ေတြကြဲျပားႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဦးအျမင္ကို တစ္ဦးေလးစားရပါမယ္။ ငါနဲ႔မတူငါ့ရန္သူ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ငါဒီလိုျမင္သလို သူလဲဒီလို ျမင္ႏိုင္ ပါလားဆိုတဲ့ ဘက္မွ်ေတြးေတြရွိရပါမယ္။ ဒီလိုအေတြးမ်ဳိးေတြရွိရင္ လြတ္လပ္တဲ့လူ႔အဖြဲ႔ အစည္းကို ေမွ်ာ္လင့္ေန တဲ့ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုး ျပင္ရပါမယ္။ လူတိုင္းနီး (ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္) ဟာ ကိုယ္ခံယူထားတဲ့ အျမင္တစ္ခု ကိုစြန္႔လြတ္ဖို႔ အရမ္းခက္ခဲပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဒီေနရာမွာလူတိုင္းနီးပါးၾကားဖူးတဲ့ပံုျပင္ေလးကို ျပန္ေျပာခ်င္ပါ တယ္။ ကြ်န္ေတာဖတ္ဖူးတာၾကာပီဆိုေတာ့ အေသအျခာေတာ့မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ပံုျပင္ေလးကဒီလိုဗ်။
တေန႔မွာ လူႏွစ္ေယာက္ခရီးတစ္ခုကို အတူသြားတယ္တဲ့။ တစ္ေယာက္မွာပစၥည္းတစ္ခုဆီပါလာတယ္တဲ့။ (ဘာပစၥည္းေတြလဲေတာ့ေမ့ေနပီဗ်) တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ပစၥည္းတစ္ခုကိုေတြ႔တယ္တဲ့။ တစ္ေယာက္က ေတာ့ ပထမပါလာတဲ့ပစၥည္းကိုခ်ပီး ေနာက္ေတြ႕တဲ့ပစၥည္းကိုေကာက္လိုက္တယ္တဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေတာ့ အေ၀းႀကီးကသယ္လာတဲ့ပစၥည္းကိုမစြန္႔နိုင္လို႔ မေကာက္ေတာ့ဘူးတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္ကေတာ့ တန္ဖိုးႀကီးတာတစ္ခုေတြ႔ရင္ ပထမသယ္လာတာခ် တန္ဖိုးႀကီးတာေကာက္ရင္း ခရီးဆံုးေတာ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုရသြားတယ္တဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ခရီးအစက ပစၥည္းေလးပဲရွိတယ္တဲ့။ ဒါကေတာ့ပံု ျပင္ေလးပါ။ ဒီပံုျပင္ရဲ႕အႏွစ္သာရထဲကလိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ေတြရဲ႕အေတြးေတြကို လြတ္လပ္ေနဖို႔လိုပါတယ္။ ပိုေကာင္းတဲ့အယူအဆ အေတြးအေခၚတစ္ခုရပီဆိုရင္ ပထမအေတြးအေခၚကို စြန္႔ဖို႔၀န္မေလးပါနဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ စိတ္ေတြကိုလြတ္လြတ္လပ္လပ္ထားပါ။ ဘာကိုမွဆုပ္ကိုင္မထားပါနဲ႔။ ပိုေကာင္းတဲ့ အေတြး အေခၚ အယူအဆေတြအတြက္ ဥာဏ္တံခါးကိုဖြင့္ထားပါ။
ဒီေနရာမွာအလ်င္းသင့္လို႔ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းသေဘာက်တဲ့ အဆိုအမိန္႔ တစ္ခုကို မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
“ ခင္ဗ်ားမွာ ပန္းသီးတစ္လံုး ၊ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ပန္းသီးတစ္လံုး ရွိတယ္။ ပန္းသီးခ်င္း လဲလိုက္မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားမွာေရာ ကၽြန္ေတာ့္မွာပါ ပန္းသီးတစ္လံုးစီပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ အဲ ၊ ခင္ဗ်ားမွာ အေတြးအျမင္တစ္ခု ၊ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ အေတြးအျမင္ တစ္ခု ရွိေနျပီး အဲဒါကို ဖလွယ္လိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္စီမွာ အေတြးအျမင္ နွစ္ခုစီ ျဖစ္လာမွာေပ့ါ ” ဘားနက္ေရွာ
ဒါကဘာလဲဆိုေတာ့ သူမ်ားအေတြးအေခၚ၀င္လာလို႔ ကိုယ့္အေတြးအေခၚေတြ ေပ်ာက္မသြားဘူး ပိုၿပီး ေကာင္း တဲ့ေတြးေခၚမႈေတြ အတြက္စဥ္းစရာ ေထာင့္တစ္ေထာင့္ပိုလာတာပါ။ ရႈေထာင့္သစ္ တစ္ခုကိုေသးျခာ မစဥ္းစား ဘဲ ကိုယ္နဲ႔မတူဘူးဆိုၿပီး မပယ္ခ်လိုက္ပါနဲ႔။ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔စဥ္းစားပါ ဆံုးျဖတ္ပါ။ တကယ္မေကာင္းဘူးဆို ရင္ ပယ္ပါ။ ေကာင္းတယ္ဆိုရင္ လက္ခံပါ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ဥပေဒျပဳေရး နဲ႔ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္ေတြကို ေ၀ဖန္ေနရင္ပင္ပန္းပါတယ္။ ခေလးကအစ သိသာျမင္သာတာေတြကို ေ၀ဖန္ေနမဲ့အစား ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာကိုတန္ဖိုးထားမလဲ၊ ဘာေတြျပင္ ဆင္ထားမလဲဆုိတာေတြကို ပိုမိုအေရးစိုက္ဖို႔လိုအပ္လိမ့္မယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ယူဆပါတယ္။ စတုတၳ မ႑ိဳင္ လို႔ေခၚတဲ့ စာေပနယ္မွာလဲ သူတို႔ဆီကခြင့္ျပဳခ်က္ မရႏိုင္တာေတြကို ေရးဖို႔စဥ္းစားေနမယ့္ အစား ကိုယ့္လူမ်ဳိး ေတြ လြတ္လပ္တဲ့လူေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းေပၚေပါက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ကမာၻ႔လူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒ ရွင္ေတြနဲ႔ တန္းတူ ဆက္ဆံႏိုင္တဲ့ ေတြးေခၚႏိုင္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေအာင္ ပ်ဳိးေထာင္ေပးတဲ့ စာေပေတြကိုပိုၿပီး အေရးစိုက္သင့္ တယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ယူဆပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာအတြက္သာမက အာရွကမာၻအတြက္ပါ ဂုဏ္ယူ ရ တဲ့ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔ေျပာခဲ့တာေလးကို တဆင့္ေဖာက္သည္ခ် ရင္း ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုး ကို္ယ္ဆီလြတ္လပ္ႏုိင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။
'မယဥ္ေက်းေသးတဲ့ ႏိုင္ငံသားခ်င္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ကြဲလြဲခ်က္ရွိေနပါေစ၊ ယဥ္ေက်းၿပီးျဖစ္တဲ့ အာရွတိုက္သားတေယာက္ဟာ ယဥ္ေက်းၿပီးျဖစ္တဲ့ ဥေရာပတိုက္သားနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အေမရိကန္တေယာက္နဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာမွ မတူညီစရာ၊ ကြဲလြဲစရာ မရွိႏိုင္ပါဘူး' ဦးသန္႔
××××××××××××
-ေရႊေအာင္

5 comments:

ေကေမာင္ၿငိမ္း on Friday, January 30, 2009 11:17:00 PM said...

ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ၊ ဗဟုသုတနဲ႔ အေတြးအျမင္ေလးေတြ ေကာင္းပါတယ္။

Shweaung on Saturday, January 31, 2009 9:30:00 AM said...

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုေမာင္ၿငိမ္း..
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မတူတဲ့အျမင္ေတြလဲ ေမွ်ာ္လင့္ေန ပါတယ္..

Ko Paw on Saturday, January 31, 2009 5:29:00 PM said...

ခင္ဗ်ားမွာ ပန္းသီးတလုံးရွိတယ္။ က်ေနာ့္မွာ ပန္းသီးတလုံးရွိတယ္။ ခင္ဗ်ားပန္းသီးက အေကာင္းစား (ဆယ္ေဒၚလာတန္) ပန္းသီး။ က်ေနာ့္ပန္းသီးက ငါးလုံးမွ တေဒၚလာပဲေရးရတာ။ ခင္ဗ်ားပန္းသီးကုိ က်ေနာ့္ပန္းသီးနဲ႔ လဲလွယ္ဖုိ႔ အသင့္ရွိပါတယ္ဗ်ာ...ဟဲဟဲ။

Shweaung on Sunday, February 01, 2009 1:01:00 AM said...

သြားလူဆိုး :P ..ကိုေပါ..
အေကာင္းေျပာေနရင္ေဖာက္လာပီ.. :D

ၿငိမ္း said...

ပန္းသီးခ်င္းတူေပမဲ့ အရသာခ်င္းေတာ့ နည္းနည္းေလးကြာမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

ျမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္

ျမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္

လူထုေခါင္းေဆာင္

လူထုေခါင္းေဆာင္

ဒီလေတာ့ဒီေလာက္ရွိၿပီ

 

စိမ္းလန္းေသာေျမ. Copyright 2008 All Rights Reserved Revolution Two Church theme by Brian Gardner Converted into Blogger Template by Bloganol dot com