မေလးမစားျပဳမိျခင္း

ကြ်န္ေတာ္တို႔ တကၠသိုလ္ မတတ္ခင္တႏွစ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနာင္ေတာ္ေတြရဲ႕ ေက်ာင္းသား အေရးအခင္း ျဖစ္ေသးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၁၀ တန္းေအာင္ခ်ိန္မွာ တကၠသိုလ္ေတြအားလံုးနီးပါးပိတ္ ထားပါတယ္။ အဓိကက ေတာ့လူဆိုးေတြရွိတဲ့တကၠသိုလ္ေတြကေတာ့ ပိတ္ထားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဖြင့္တာဆိုလို႔ ျမန္မာျပည္ ရဲ႕ အေတာ္ဆံုးနဲ႔ အလိမၼာဆံုး ေက်ာင္းသားမ်ားေမြးထုတ္ေပးတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး(ေနာင္တေခတ္ရဲ႕ ဘာဆိုလားသိပါဘူး) အနည္းငယ္နဲ႔ GTI ေက်ာင္း မ်ားသာဖြင့္တဲ့ကာလအခ်ိန္အခါေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အမွန္တ ကယ္တတ္ရေတာ့ ႏွႏွစ္ေလာက္ေနာက္က် ၿပီးမွတတ္ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ထက္ တစ္နွစ္ေစာတဲ့ ၁၀ တန္းကို ၁၉၉၆ တည္းကေအာင္တဲ့ ေနာင္ေတာ္ေတြဆိုရင္ ၃ ႏွစ္ေလာက္ေနာက္က် ၿပီးမွတကၠသိုလ္ ဆိုတာကို တတ္ခြင့္ရခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာင္ေတာ္ႀကီးမ်ားကလဲေစာင့္ဆိုင္းရတဲ့ အခ်ိန္ေတြအက်ဳိးမဲ့ မျဖစ္ေအာင္အသံုးခ် ပံုမ်ားျဖင့္ အခ်ဳိ႕ဆိုရင္ သားသားမီးမီးေလး တို႔ေဖေဖႀကီးတာ၀န္ေတာင္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္သည္ထိ အခ်ိန္ကိုတန္ဖိုး ရွိစြာအသံုး ခ်ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းစတက္ရေတာ့ လည္းႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ႀကီးမားတဲ့ေစတနာ ေမတၱာေတြေၾကာင့္ မိဘဘိုးဘြား မ်ားနဲ႔လြန္စြာမေ၀းလွ တဲ့ေနရာေတြမွာေက်ာင္းတတ္ခြင့္ရခဲ့ၾကပါတယ္။ !_! ... တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ား ခ်က္ျခင္းစိတ္ႀကီး၀င္မွာဆိုးတဲ့အတြက္ ပထမႏွစ္ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္မွာ သင့္ေတာ္ရာ GTI ေက်ာင္းမ်ားမွာ စတင္ သင္ယူေစပါတယ္။ ဆရာကအစအဆင္မေျပေအာင္လုပ္ေပးထားပါတယ္ (စာအရိုက္မွားတာမဟုတ္ပါ)။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ ပထမႏွစ္စတတ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာဧည့္ကပ္ေျမွာင္ဘ၀နဲ႔ စတင္ခဲ့ရပါတယ္။ ဧည့္ကပ္ ေျမွာင္မွအိမ္ရွင္က မၾကည္ျဖဴတဲ့ ဧည့္ကပ္ေျမွာင္ပါ။ (ေရးရငး္ေတာင္၀မ္းနည္းလာတယ္... အီးရႊတ္)။ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ကို အိမ္ရွင္ကမၾကည္ျဖဴ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လဲ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ရွိေပမယ့္ အဲဒီအိမ္ကို သြားခြင့္မရတဲ့ စြန္႔ပယ္ခံသား ေလးေတြအျဖစ္နဲ႔ေပါ့။ အဲဒီအခါမွာ အပယ္ခံလူသားေတြျဖစ္တတ္တဲ့ စိတ္နားၾကည္းမႈေလးေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ႏွလံုးသားထဲ ကိုမသိမသာစိုက္၀င္လာခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ စိတ္ဒဏ္ရာေလးေတြက တျခားေပၚမွာေဖာက္ခြဲခြင့္ မရတဲ့အခါကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဖာက္ခြဲစရာေတြ ကိုကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ႕ တိုက္ရိုက္ပတ္သတ္ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေလးေတြအေပၚ ေဖာက္ခြဲတတ္လာပါတယ္။ ဆရာ ဆရာမေလးေတြကလဲ တကၠသိုလ္ေတြပိတ္ထား ခ်ိန္မွာဖြင့္တဲ့ဆရာျဖစ္သင္တန္းဆင္းေလးေတြဆိုေတာ့ ကြ်န္ တာ္တို႔နဲ႔ရြယ္တူ အခ်ဳိ႕ဆို ေမြးလငယ္သူေလးေတြေတာင္ပါတတ္တာ ကလဲဒီျပႆနာေလးေတြကို ျဖစ္ေစခဲ့ ပါတယ္။ အခုျဖစ္ခဲ့အေၾကာင္းေလးက ေတာ့ကြ်န္ေတာ္တို႔ စိတ္ထြက္ေပါက္လက္လြတ္စပယ္ေပးခဲ့တဲ့ အထဲက တစ္ခုပါ။ တစ္ရက္ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခန္းကိုစာသင္ဖို႔ ဆရာမေလး ေရာက္လာပါတယ္။ သူကအဂၤလိပ္စာျပတဲ့ ဆရာမေလးပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ထက္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ႏွႏွစ္ေလာက္ေတာ့ႀကီးပါတယ္။ သူအတန္းထဲ၀င္လာေတာ့ ေထာ့နင္း ေထာ့နင္းျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကိုကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ႀကိဳသိထားၿပီးသားပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခ်ိန္မ၀င္ခင္ ဆရာမေလး တျခားအခန္းမွာစာသင္ေနပါတယ္။ စာသင္ရင္း ဆရာစာသင္တဲ့စင္ျမင့္ေလးေပၚကေနေျခေခ်ာ္ က်ၿပီး ေျခေထာက္အေတာ္နာသြားပါတယ္။

အဲဒီေနရာမွာ စာသင္တဲ့စင္ျမင့္ေလး အေၾကာင္းနည္းနည္းေျပာ ျပခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔တက္ခဲ့ရတဲ့ GTI ေက်ာင္းက ဆရာစာသင္ရာစင္ျမင့္ေလးဟာ Blackboard အစြန္းနဲ႔ အတူတူျဖစ္ေနပါတယ္။ (ႏိုင္ငံေတာ္ေငြေတြ အေလအလြင့္နည္းပါးေအာင္ေခြ်တာပံုရပါတယ္) ဒါေၾကာင့္စာသင္ရင္းနဲ႔ ဆရာ၊ ဆရာမေလးေတြမၾကာမၾကာ က်တတ္ပါတယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမႀကီးေတြကေတာ့ အထာနပ္ေနၾကၿပီးသားဆုိေတာ့ သူတို႔ေတြစာသင္ရင္ Blackboard အလည္ပိုင္းမွာပဲသင္ၾကပါလို႔ သူတို႔ကမက်တတ္ပါ။ အဲကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ဆရာမေလးကေတာ့ အထာမနပ္ေတာ့ စာသင္ခ်ိန္မွာ စင္ျမင့္ေလးေပၚကက်ၿပီး ေျခေထာက္ေထာ့နင္းေထာ့နင္း ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ သူေျခေထာက္နာေနရက္နဲ႔ကြ်န္ေတာ္တို႔စာသင္ခ်ိန္ကို မဖ်က္ပဲလာသင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သူစာသင္တဲ့စင္ျမင့္ေလး ေပၚေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က တီခ်ယ္ေဂြလိမ္ေနတာလား လို႔၀ိုင္းေနာက္လိုက္ပါေတာ့ ဆရာမေလး ခမ်ာမ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး နီရဲၿပီး စာမသင္ပဲျပန္ထြက္သြားခဲ့လို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဲဒီေန႕ကအင္မတန္ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာင္ကြ်န္ေတာ္တို႔အတန္းေတြႀကီးလာၿပီး ျပႆနာတစ္ခုရဲ႕အတိမ္အနက္ကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ နည္းနည္းေတြး တတ္တဲ့အရြယ္ေရာက္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႔လုပ္ရပ္ေတြမွားခဲ့တယ္။ ရွက္စရာေကာင္းခဲ့တယ္ဆိုတာ ကြ်န္္ေတာ္ကိုယ္ တိုင္သိလာခဲ့ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေရာ အဲဒီေန႔က ဆရာမေလးေရာဟာ စနစ္ရဲ႕သားေကာင္ ေတြ အျဖစ္ ေနခဲ့ရတယ္။ သြားလာရုန္းကန္ခဲ့ရတယ္။ မေပ်ာ္ဘဲက်င္လည္ခဲ့ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕မေက်နပ္ခ်က္ ေတြကို သားေကာင္ အခ်င္းခ်င္းေပၚမွာ ေဖာက္ခြဲခဲ့ၾကတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြ်န္ေတာ္ သားေကာင္အခ်င္းခ်င္း အေပၚစာနာတဲ့ႏွလံုးသား ၾကည္လင္တဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးသြားမယ္လို႔ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔အတူ တခ်ိန္က ဆရာမေလးကို မေလးမစားျပဳမိတဲ့အေပၚေတာင္ပန္းရင္ ဂတိျပဳပါတယ္။

××××××××××××

-ေရႊေအာင္